start

verslag
fotos

2007_07_07
2007_07_08
2007_07_09
2007_07_10
2007_07_11
2007_07_12
2007_07_13
2007_07_14
2007_07_15
2007_07_16
2007_07_17
2007_07_18
2007_07_19
2007_07_20
2007_07_21
2007_07_22
2007_07_23
2007_07_24
2007_07_25
2007_07_26
2007_07_27
2007_07_28
2007_07_29

  > start > verslag > 2007_07_19

Donderdag 19 juli 2007 : Mettupalayam - Udagamandalam - Ooty (op 2240m hoogte) Nilgiry express

Paraat om 6:30. Wat helpen om tot de juiste afrekening te komen bij de balie blijkt nodig en dan gaat het te voet naar het station waar de Nilgiry express ons al opwacht. Grote stoomstoten ontsnappen langs de schoorsteen. We hebben echt wel de beste plekjes op de trein… helemaal voorin. Wanneer de stoomstoten onder luid gefluit uit de schoorsteen witte wolken maken schokt de trein op een eigenaardige cadans langzaam verder. In de bochten heb je een mooi overzicht. Mensen hangen er uit de treinen met hun hoofden. Onderweg komen we langs theeplantages en zien we heel wat kleurrijke bloemen. Onder meer een mooie blauwe bloem die lijkt op haagwinde. Bij ieder stationnetje mogen we even de benen uitslaan en kunnen we genieten van de meest lekkere hapjes voor slechts 5 roepie voor 2 hapjes. Op een bepaald perron komen de apen ons tegemoet… Ze bedelen om eten en lijken paraat te staan om een wagon binnen te wippen. Gelukkig gebeurt dit niet! We zien verscheidene keren het water aanvullen om verder te kunnen wiegen… Wanneer we een tunnel ingaan roepen de Indiërs uitzinnig. Het lijken wel Indianenkreten. De groep raakt geïnspireerd en de volgende tunnels doen we met zijn allen mee… Aangekomen in Ooty weigeren we een veel te overprijsde Riksja te nemen en gaan we met 2 rugzakken (1 voor en 1 achterop om in evenwicht te zijn) op zoek naar het YWCA-guesthouse. Fam leidt er ons feilloos naar toe en de kamerherschikking vindt plaats. Ik slaap bij Lies… Na een typisch Indisch gerecht gaan we op pad naar de botanische tuin. Voor ons heel herkenbare perk- en tuinplanten. Voor de inwoners heel exotische flora… Van hieruit gaat het richting paleis…Deze Maharadjaplaats is echt wel een oord van weelde, rust en heel wat mooie meubeltjes en zeteltjes. De muffe geur moet je er maar bij nemen. Fam heeft er een peperkoekenhuisgevoel bij. Een typisch 19de eeuwse stijl volgens haar. Vreemd dat er een pooltafel in de vrouwenafdeling staat en geen in de mannelijke afdeling. Soms lijkt het wat vergane glorie. Het is een donker gebouw en op de vraag of we licht kunnen hebben wordt dit handig afgewimpeld. Nog geen minuut later wordt het licht dan toch aangeknipt. In het sidewalk café genieten de meeste onder ons van een pizza. We lopen te voet naar het hotel en samen met Fam eindigen we in een spurtje… ik win van haar, maar Stef loopt ons nog wel ruimschoots voorbij… Ja, die is nog in de fleur van zijn leven! Nog wat nakaarten bij een theetje en dan een koude nachtrust tegemoet om ons voor te bereiden op onze paardenrit.

Copyright 2007 Ramses Smeyers. All rights reserved