start

verslag
fotos

2007_07_07
2007_07_08
2007_07_09
2007_07_10
2007_07_11
2007_07_12
2007_07_13
2007_07_14
2007_07_15
2007_07_16
2007_07_17
2007_07_18
2007_07_19
2007_07_20
2007_07_21
2007_07_22
2007_07_23
2007_07_24
2007_07_25
2007_07_26
2007_07_27
2007_07_28
2007_07_29

  > start > verslag > 2007_07_20

Vrijdag 20 juli: Ooty - Mudumulai

Iets meer dan de helft van de groep staat vroeger op om te paard de streek te verkennen. Een ontbijt zorgt bij mij al voor heel wat ontgoochelende uitlatingen waarbij ik een mengelmoes gebruik van Engels en Nederlands. De man heeft alvast door dat ik me er niet laat opleggen en dat we voor de 3 foute berekeningen een herziening willen. Uiteindelijk reken ik voor hem de juiste prijs uit… ‘we have a deal’. De paarden laten wat op zich wachten, maar dan komen 7 bruine merries en 2 pony’s. Ik laat mijn oog meteen vallen op een paard met een bloem vooraan op het hoofd en kruip met een bang hart in de stijgbeugels. Eens in het zadel probeer ik het contact op te bouwen en sla het paard vriendelijk in de hals. Eens iedereen gezadeld, gaan we op pad… een spannende beleving waarbij heel wat emoties elkaar afwisselen. Ik heb sprinter en mag niet op kop lopen. Natuurlijk begrijp ik het omgekeerd en van zodra ik op kop lig neemt hij de benen en ga ik er in draf van door… best leuk, maar toch even wennen… een adrenalinestoot hoort erbij. Na verloop van tijd lukt het beter de teugels te leiden. Greet lijkt wel het gevaarlijkste paard te hebben en daar blijf je best bij uit de buurt of je paard krijgt een knauw! Nadat het tot 3 keer toe een ander paard beet, houdt ze het voor bekeken en wisselt ze haar paard in voor een pony. Vanaf dan klaart ze op. Stefs paard leidt Stef en stopt nooit! Wanneer hij het opneemt tegen een tractor houdt de chauffeur het voor bekeken en mag hij als eerste door. De Famiaanse opmerking tijdens deze tocht is opnieuw schitterend. Ik onthoud ze u dan ook niet: “Ik had beter mijn sportbeha aangedaan!”. Nancy heeft duidelijk al in het zadel gezeten, maar toch presteert ze er 2 keer in om een auto op zijn rem te laten staan en staat ze dwars over de weg. Vanessa’s staartje wipt net als de staart van haar paard gezwind op en neer. We komen langs theeplantages waar man en vrouw ijverig aan het werken zijn. Daarna gaan we door het bos en komen we langs de sloppenwijken waar de mensen echt leven van samengeraapte spullen… De mensen lijken in deze stad wel net wat onvriendelijker dan voorheen. Lijkt het alleen maar zo of zou dit aan het katholieke dorp liggen?! Na het paardrijden doet het toch even deugd de benen te kunnen uitslaan. Er wordt opvallend wat wijdbeenser gelopen en de handen gaan opvallend meer over de poepjes… wat ongemakken? Een lekkere ‘warme’ douche en klaar voor vertrek. We eten een typische full meal voor maar liefst 25 roepie en nog eens 5 roepie voor een tas thee… mmm, heerlijk! De jeeps staan ons al op te wachten en de bagage wordt netjes op het dak gesjord. Terwijl de mannen bezig zijn geven Stef en Ramses Greets beloofde poepken dop. Eigenlijk een gefatsoeneerd poepken dop met een fles water. Net gestart, haalt Ramesh de taartdoos boven… om beurten smult onze jeep van een overheerlijk stukje chocoladetaart, klaargemaakt met chocolade aangevoerd vanuit…. België! Heerlijk, zalige, smullende blikken … geen enkele kruimel gaat verloren… We zijn nog niet ver weg of de tocht wordt al onderbroken wegens een lekke band. Deze wordt in een mum van tijd vervangen en dan gaat het hop naar “Ivory Secret”, een kleinschalig, gezellig resort. De boodschappen op het reservewiel spreken voor zich: ‘remember me – forget ivory’ en ‘save nature – have future’. Na een kijkje in de boomhut kiest iedereen toch voor het vaste bed in een kamer. Na een theetje gaan we met de jeep naar het elephant ressort. Op de heenweg zien we bijeneters, een arend, de gewone langurapen en makaken. We zien er de olifanten in het water gaan, zelfs op 2/3 m van ons. Ze dragen een grote olifantenbel en een ketting aan hun poot. Ze vleien zich in het water en laten zich door hun begeleider grondig wassen. Ze genieten ervan en komen met hun slurfjes af en toe wat ademen. In het ressort zien we een babyweesje, een wrattenzwijn en de maaltijden klaarstaan die de kolossen zullen gevoederd worden. In het museum ernaast krijgen we zicht op de dieren die we morgen mogen verwachten… Een ritje in het schemerdonker brengt ons bij 5 wilde olifanten. Onze chauffeur is zeer alert en zet meteen aan wanneer er 1 even lijkt op te trekken waar ons. We zien een kudde gevlekte herten. Mannetjes leven vreedzaam bij elkaar waardoor ze in groepen van meer dan 100 samenleven. Plots wordt ergens alarm geslagen door de herten. We zijn even in de war en menen dat het apen zijn die roepen, maar het zijn wel degelijk de alarmkreten van herten die waarschuwen dat een katachtige in de buurt is laat Oopalam weten. Wanneer deze heeft toegeslagen verstompt alles na een tijdje. In het halfduister rijden we langs de waterbuffels en Indiaanse bizons of guars. Pauwen hebben we nu wel voldoende gezien… deze schitterende beesten komen trouwens van hier! ’s Avonds wacht ons een heerlijk buffet. Onder begeleiding gaan we naar onze kamers. Alleen mogen we ons nu niet meer verplaatsen… we leven echt tussen de dieren! We nemen de terrasstoelen mee naar binnen zodat de olifanten er niet mee kunnen spelen, wat al eerder gebeurde en krijgen verbod om nog naar buiten te komen. We kruipen tegen 22:10 onder de wol om er fris en monter voor een ochtendwandeling te kunnen op uit trekken.

Copyright 2007 Ramses Smeyers. All rights reserved